« برگزیدگان جایزه جهانی ادیان توحیدی مشخص شدند | صفحه اخبار | عکس های مراسم اختتامیه »
متن سخنرانی ابراهیم حقیقی در مراسم اختتامیه
اولین جایزه جهانی ادیان توحیدی(مسابقه پوستر) به منزله یک گام به پیش به پایان رسید. گام به پیش را از نگاه یک طراح گرافیک عنوان می کنم چرا که هرگونه مسابقه یا نمایشگاه را گشودن پنجره ای می دانم به منظر افقی دیگر. آزمون و ارزیابی دانسته های همکاران هم میهن با همکاران کشورها و فرهنگ های دیگر. گفتن و شنیدن روایات تصویری به گوناگونی تعداد شرکت کنندگان. شنیدن حرف های میهمانان که بسیار مغتنم بود و آموزنده. دیدن آثار ارزشمند هنرمندان کتاب آرای ایرانی و داوران، برگزاری هم اندیشی و نمایش فیلم با مضامین مرتبط با عنوان نمایشگاه.
کارگاه طراحی پوستر با حضور استادی از نسل بزرگان گرافیک جهان استقبال و حضور پر شور جوانان تشنه دانستن و خبرنگاران پر کار مطبوعات همه را گام به پیش می دانم.
اولین جایزه جهانی ادیان توحیدی(مسابقه پوستر) به منزله یک تجربه به پایان رسید. این را از نگاه یک شهروند تهرانی عنوان می کنم، چرا که برگزاری مسابقه و نمایشگاهی به این وسعت برای اولین بار به همت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران انجام پذیرفت.
برگزاری نمایشگاه، کنسرت ها، جشنواره ها و یا هر گونه برنامه ریزی و اجرای مراسم فرهنگی هنری در تمام شهرهای جهان توسط شهرداری ها سابقه ای طولانی دارد. شهرهای ونیز، نیویورک، کن، پاریس، شیکاگو، توکیو، کلن، پکن، مسکو، استانبول، دبی و بسیاری دیگر را می توان برشمرد که نامشان به دنبال مراسم یا مسابقات بزرگ بین المللی نوشته می شود. تجربه رفتارهای فرهنگی شهرنشینی هر یک از این شهرها- بنابر قوانین کشورشان- راه کارهایی را برای شهرداری ها مدون کرده است که برگزاری مسابقات و جشنواره ها را به نظم زمان بندی شده و پیوسته ای در آورده که تمام ملت ها چشم به آن ها دارند.
در برخی از کشورها شرکت ها و موسسات بزرگ اقتصادی به جای پرداخت مستقیم مالیات به دولت موظف به برگزاری نمایشگاه ها می شوند و در کشوری دیگر شهرداری ها بودجه خاصی را به این منظور تامین می کنند. اما راه کارهای کشورهای در حال توسعه را هر یک بنابر قوانین مدون آن کشورها باید شناخت.
اولین جایزه جهانی ادیان توحیدی(مسابقه پوستر) را به منزله یک تجربه عنوان می کنم چرا که شهرداری تهران به مدد هم فکری مدیران جوان خود دست به این اقدام زده بی آن که قانون مدون و یا حتی رفتار به عادت شده ای را الگو داشته باشند. بسیار شاهد هستیم که چگونگی دریافت وجه و هزینه کردن برای حمل و نقل، زباله و نظافت شهر، ساخت و ساز بناها، سواره رو و پیاده رو ها، پارک ها و فضای سبز، تابلوها و سردرها، فروشگاه ها و مجتمع ها، ورزشگاه ها و سالن ها موضوع هر روز شورای شهر، شهرداری و دولت است.
ناگفته پیداست که این وظایف بر عهده شهرداری است و این انتظار می رود که به درستی انجام پذیرد. روشن است که کالبد شهر بسیار مهم است و رسیدگی و مرمت فرسودگی ها از وظایف اصلی است. اما هیچ کس نمی پرسد طراحی و پردازش و تلطیف روح و روان این کالبد عظیم الجثه چه می شود؟
چرا بر خلاف تمام کشورهای دیگر تمامی این وظایف بر دوش دولت است؟ چرا دولت وظیفه اجرا را به شهرداری نمی سپارد و خود را در مقام برنامه ریز و شریک و ناظر باقی نمی ماند! راه کارهای قانونی این رفتار را حتما شورای شهر با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شهرداری می توانند بیابند اگر به عنوان موضوع اصلی یا دغدغه ای مهم تلقی می شود. دم زدن در کوچه های تنگ انحصار طلبی و تنگ نظری لایق شهر تهران نیست. ساختن بزرگراه های روشن فرهنگی وظیفه شهرداری است.
اولین تجربه جایزه جهانی ادیان توحیدی را به عنوان یک شهروند از جانب خود و انجمن طراحان گرافیک ایران به مدیران جوان سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تبریک می گوییم. اجازه می خواهم به عنوان مدیر هنری این مسابقه از آقای دکتر قالیباف، آقای دکتر عسگری، آقای عسگرپور و آقای هاشمی و تمام همکاران ایشان از جانب جامعه فرهنگی و طراحان گرافیک ایران تشکر می کنم.
چرا که در این مدت از نزدیک شاهد تلاشی بودم که می توانست انجام نشود و هیچ شهروندی نپرسد که چرا انجام نشد؟
از تمام داوران، میهمانان خارجی، دانشجویان گرافیک، خبرنگاران، مطبوعات و جوانان پرشور که رونق این مجامع هستند، سپاسگزارم.